زورگیران دنبال افراد پولدار و صاحب اموال هستند، اما زیر گیران دنبال دردمندان و دردکشیده ها ( بیماران ) هستند.
زور گیر، دانشگاه ندیده و تحصیل کرده نیستند اما زیرگیران افرادی تحصیل کرده و باسواد هستند.
زورگیران بعد از زورگیری دیگر قمه نمی کشند، زورگیر اگر ببیند طرف بیمار است ترحم می کند و بیخیال می شود، ولی زیر گیر اگر بداند طرف بیمار است سخت تر می گیرد و چاقو را بیشتر! فرو می کند و تا زورش می رسد غارت می کند.
زورگیران از دولت پول تعرفه و حقوق نمی گرند!ولی زیر گیران علاوه بر دریافت پول از دولت، از بیمار نیز صدها برابر زیرگیری می کنند.
هر دو می دانند کار غیر قانونی و خلاف انجام می دهند
با این تفاوت که زورگیر از نداری این کار را می کند و قبول می کند که کار مجرمانه خلاف و گناه انجام می دهد اما زیر گیر کلی دارائی دارد با این حال زیر میز گرفتن را حق مسلم خود می داند!.
معضل زیر میز گرفتن برخی پزشکان و جراحان و عدم همت و اهتمام برخورد با آن با وجود اطلاع دقیق و متقن از مشخصات این افراد موجب از بین رفتن قبح آن شده و متاسفانه سایر جراحان نیز با مشاهده وضعیت به این شیوه از ارائه خدمت تمایل پیدا می کنند!
جامعه آماری این طیف از پزشکان را ۵ درصد اعلام می کنند اما قطعا این امار بیشتر بوده و به تناسب مناطق و شهرستانها را متفاوت است.
انتهای خبر/
- نویسنده : سیدمهدی قدیرزاده
- منبع خبر : تولیدی
